Her gün, yeni bir şeylerden vazgeçiyorum
Dün de canımdan vazgeçtim, sonuna kadar
Değersin her bir saat, yeniden ölsem de
Kaldı ki, ben kimim ki ölmüşüm kalmışım
Değersin, her bir saat yeniden ölsem de
Kaldı ki, ben kimim ki ölmüşüm kalmışım
Afedersin halime itiraz etsem de
Can fazla gelir sen varken hücrelerimde
Haykırırım isteyenin bir yüzü kara
Vermeyenin nur olsun böyledir bizde
Afedersin hâlime itiraz etsem de
Can fazla gelir sen varken hücrelerimde
Haykırırım isteyenin bir yüzü kara
Vermeyenin nur olsun böyledir bizde, bizde mmm
Öyle bir yaşamak ki, ne türlüdür sorma
Uzakta yaşamak, yakınlardan yakın
Şimdi, bir tek şey kalmış becerebildiğim
Bir sevgi, bir sevmek var gönlümün içinde
Şimdi, bir tek şey kalmış becerebildiğim
Bir sevgi, bir sevmek var gönlümün içinde
Afedersin halime itiraz etsem de
Can fazla gelir sen varken hücrelerimde
Haykırırım isteyenin bir yüzü kara
Vermeyenin nur olsun böyledir bizde
Afedersin hâlime itiraz etsem de
Can fazla gelir sen varken hücrelerimde
Haykırırım isteyenin bir yüzü kara
Vermeyenin nur olsun böyledir bizde mm
Borusan KlasikSonata for Violin and Piano No.2, 1.Allegretto non troppo, 2.Adagietto, 3.Finale Allegro - Massimo Marin, Cristina AriagnoGermaine Tailleferre
Gel asırlardan uzanda tut ellerimi sımsıcak
Yoksa bendeki çocukta böyle çaresiz kalacak
Öfke ile beslenen çocuklar yalnızdırlar
Ve ümitleri çiceklerden acıları tarihlerden
Senin gibi benim gibi onlarda hep insandılar
Ve sevgiye inandılar ve saygıya inandılar
Senin gibi... Benim gibi...
Onlar biraz terkedilmiş biraz küskün çocuktular
Sanki biraz incitilmiş
Sanki yetersiz sevilmiş
Sanki utandılar kavgadan ve sustular
Öp incilenen gözyaşları kurusun inançlarında
Sene bin dokuzyüz kırkbeş onlarda hep insandılar
Ve sevgiye inandılar ve saygıya inandılar
Senin gibi... Benim gibi...
Sene bin dokuzyüz kırkbeş onlarda hep insandılar
Ve sevgiye inandılar ve saygıya inandılar
Senin gibi... Benim gibi...