Yazdan kalma bir günden
Ya da "Çölde Çay" filminden
Bir sahne var aklımda, oyuncular sanki biziz
Mutsuzuz, ikimiziz
Kimi aşklar hiç bitmezmiş
Bizimkisi bitenlerden
Sevmeye yeteneksiziz
İki yabancı
Birlikte ama yalnız
İki yabancıyız
Hani o güneşin batışı
Bizi tanrıya inandırışı
Şu an o akşam aklımda
Ama çok zaman önceydi, yaralarımız ağır değildi
Yine de bağışladım ben hepsini
Hem seni hem de kendimi
O kadar yoktun ki
Yazdan kalma bir günden, ya da "Çölde Çay" filminden
Benim de sahneler aklımda, seninkilerden farklı ama
Artık kendini kandırma
Yoktur üstüne senin, güzeli çirkin yapmakta
Suçuysa dünyaya atmakta
Neyin bildin ki değerini
Benimkini bileceksin?
Bunu da tabii mahvedeceksin
Bir kıvılcım düşer önce büyür yavaş yavaş
Bir bakarsın volkan olmuş yanmışsın arkadaş
Dolduramaz boşluğunu ne ana ne kardaş
Bu en güzel bu en sıcak duygudur arkadaş
Ortak olmak her sevince her derde kedere
Ve yürümek ömür boyu beraberce el ele
Olmasın hiç o ta içten gülen gözlerde yaş
Yollarımız ayrılsa bile seninle arkadaş
Evet arkadaş kim olduğumu ne olduğumu
Nereden gidip geldiğimi sen öğrettin bana
Elimden tutup, karanlıktan aydınlığa sen çıkardın
Bana yürümeyi öğrettin yeniden
El ele ve daima ileriye
Bir gün
Bir gün birbirimizden ayrı düşsek bile
Biliyorum hiç bir zaman ayrı değil yollarımız
Ve aynı yolda yürüdükçe
Gün gelir ellerimiz yine dostça birleşir
Ayrılsak bile kopamayız
Ortak olmak her sevince her derde kedere
Ve yürümek ömür boyu beraberce el ele
Olmayacak o ta içten gülen gözlerde yaş
Bir gün gelip ayrılsak bile seninle arkadaş
