Neyin varsa kaldırıp çöpe attım
Saçlarımı kestirdim hemen sarıya boyattım
Bir tanem diye kaydetmiştim ya hani telefonuma
Sildim derhal herkes gibi adını yazdım
Sensizlik bana çok iyi geldi
Ne kadar da ihmal etmişim kendimi
Umurumda değil iyi ki bitti
Omuzlarımdan koca bir yük gitti
Çoktan alıştım yokluğuna
İnan ki
Attım kendimi sokaklara
Dokundum sarhoş yabancı ellere
Üstelik de hiç pişman olmadım
Ama halimden de hiç memnun kalmadım
Umurumda değil iyi ki bitti
Omuzlarımdan koca bir yük gitti
Çoktan alıştım yokluğuna
İnan ki
Aslında iyiyim gerçekten
Bir kere özgür hissediyorum kendimi
Çapraz yatıyorum yatakta
“Oh be!” diyorum, “her şey tamamen benim artık”
Canım ne isterse onu yapıyorum
Ama bazen, bilhassa akşam olurken
Bir tuhaflık olmuyor değil
Sızlıyorum, özlüyorum
Resimlerini atamıyorum mesela, bakamıyorum
Kızıyorum, çok kızıyorum
Üzmek istiyorum seni, canını yakmak istiyorum
Sonra yatışıyorum, sana da üzülüyorum
Ama iyileşiyorum ya, iyileşiyorum!
Umurumda değil iyi ki bitti
Omuzlarımdan koca bir yük gitti
Çoktan alıştım yokluğuna
İnan ki
Borusan KlasikIntroduction, Thème Et Variations Pr Hautbois Et Orchestre En Fa Maj. Op.102 (Piano: Ivan Klansky, Hautbois: Vladislav Borovka, Basson: Pavel Langpaul, Czech Nonet, Praga Camerata, Pavel Hula)Johann Nepomuk Hummel
Down in the park where the machmen meet
The machine and play kill by numbers
Down in the park with a francophile
I was in a car crash or was it the war
But I never been quite the same
Little white lies like I was there
Come to tom-tom's the place to be
Like it was built in one day
You can watch the humans trying to run
Oh look, there's a rape machine
I'd go outside if it'd look the other way
Wouldn't believe the things they do
Down in the park
Where the chant is death, death, death
Til' sun cries morning
Down in the park with friends of mine
We are not lovers, we are not romantics
We are here to serve
Different face but the words never change
