Uyanıver gökyüzüyle sonsuzluğa
Unutuver
Hatırlatırsa ellerin
Süzülsün dudaklarından
Yıllar boyunca
Son bir nefes, acın katlanınca bana yoksun
Biliyorum
Usul usul eriyorum
Kararıyor gözlerim hep
Yorgunum
Yığılır kalır
Yüreğim
Donuk gözlerinde
Ter atar deniz geceler indiğinde bana yoksun biliyorum
Usul usul eriyorum
kararıyor gözlerim hep yorgunum
Ne ekmek, ne de su
Sensizlik korkusu
Istemem yeter ki sen
Yanımda ol yeter
Ne ekmek, ne de su
Sensizlik korkusu
Istemem yeter ki sen
Yanımda ol yeter!
Uyanıver gökyüzüyle sonsuzluğa
Unutuver
Hatırlatırsa ellerin
Süzülsün dudaklarından
Yıllar boyunca
Son bir nefes, acın katlanınca bana yoksun
Biliyorum
Usul usul eriyorum
Kararıyor gözlerim hep
Yorgunum
Ne ekmek, ne de su
Sensizlik korkusu
Istemem yeter ki sen
Yanımda ol yeter!
Borusan KlasikFelix Mendelssohn: Violin Concerto In E Minor, Op. 64, Mwv O 14, 1. Allegro Molto AppassionatoElvin Hoxha Ganiyev, Howard Griffiths, Württembergische Philharmonie Reutlingen
Asılı kaldım bir ipin ucunda
Gerildim durdum, ben yokluğunda
Bir avuntu aradım durdum
Gecenin kör boşluğunda.
Yüreğim daldan düşen bir yaprak
Gözlerim gökten kopan bir yıldız
Beklemek diyorsun sevgilim
Söyle nereye kadar?
Gönül yareler içinde
Yürüyor hüzünler şehrine
Gönül uslansa bi çare
Ama koşuyor hasretler peşinde
Yüzüm, ellerim siliniyor aşkım
Sabrım tükeniyor
Ben diye bir şey sen diye sevda
Canım kalmıyor.