Neyin varsa kaldırıp çöpe attım
Saçlarımı kestirdim hemen sarıya boyattım
Bir tanem diye kaydetmiştim ya hani telefonuma
Sildim derhal herkes gibi adını yazdım
Sensizlik bana çok iyi geldi
Ne kadar da ihmal etmişim kendimi
Umurumda değil iyi ki bitti
Omuzlarımdan koca bir yük gitti
Çoktan alıştım yokluğuna
İnan ki
Attım kendimi sokaklara
Dokundum sarhoş yabancı ellere
Üstelik de hiç pişman olmadım
Ama halimden de hiç memnun kalmadım
Umurumda değil iyi ki bitti
Omuzlarımdan koca bir yük gitti
Çoktan alıştım yokluğuna
İnan ki
Aslında iyiyim gerçekten
Bir kere özgür hissediyorum kendimi
Çapraz yatıyorum yatakta
“Oh be!” diyorum, “her şey tamamen benim artık”
Canım ne isterse onu yapıyorum
Ama bazen, bilhassa akşam olurken
Bir tuhaflık olmuyor değil
Sızlıyorum, özlüyorum
Resimlerini atamıyorum mesela, bakamıyorum
Kızıyorum, çok kızıyorum
Üzmek istiyorum seni, canını yakmak istiyorum
Sonra yatışıyorum, sana da üzülüyorum
Ama iyileşiyorum ya, iyileşiyorum!
Umurumda değil iyi ki bitti
Omuzlarımdan koca bir yük gitti
Çoktan alıştım yokluğuna
İnan ki
Borusan KlasikIntroduction, Thème Et Variations Pr Hautbois Et Orchestre En Fa Maj. Op.102 (Piano: Ivan Klansky, Hautbois: Vladislav Borovka, Basson: Pavel Langpaul, Czech Nonet, Praga Camerata, Pavel Hula)Johann Nepomuk Hummel
Düştüm daldan dala, dikenler arasında
Kanatlarım kan revan
Vardım sana kadar, yaram derin kanar
Gül yüzün merhem bana, ah
İnler dururum her gece
Duy sesimi bitsin bu hasret diye
Feryadım aşkımdan
Dünya yansa dönmem ben yolumdan
Çıkmazsın aklımdan
Düştüm daldan dala, dikenler arasında
Kanatlarım kan revan
Vardım sana kadar, yaram derin kanar
Gül yüzün merhem bana, ah
Düştüm daldan dala, dikenler arasında
Kanatlarım kan revan
Vardım sana kadar, yaram derin kanar
Gül yüzün merhem bana, ah
Gül yüzün merhem bana
