HİÇBİR ŞEYİMSİN
AHMET KAYA
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yazdıklarımdan çok daha az
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yazdıklarımdan çok daha az
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varlığın anlaşılmaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yokluğun anlaşılmaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varlığın anlaşılmaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Sen benim hiçbir şeyimsin, hiçbir şeyimsin
Uykum arasında çocukluk sesimsin
Sen benim hiçbir şeyimsin, hiçbir şeyimsin
"Galiba eski liman üzerindesin.
Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak dudaklarınla cama çizdiğin.
En fazla sonbahar otellerinde, üniversiteli bir kız uykusu bulmak.
Yalnızlığı öldüresiye çirkin, sabaha karşı öldüresiye korkak, kulağı çabucak telefon zillerinde.
Sen benim hiçbir şeyimsin.
Hiçbir sevişmek yaşamışlığım.
Henüz boş bir roman sahifesinde.
Hiç kimse misin, bilmem ki nesin?
Ne çok çığlıkların silemediği, zaten yok bir tren penceresinde.
Hiç kimse misin, bilmem ki nesin?
Uykumun arasında çağırdığım, çocuk sesimle ağlayarak.
Sen benim hiçbir şeyimsin."
Yazdıklarımdan çok daha az
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yazdıklarımdan çok daha az
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Hiç kimse misin bilmem ki nesin
Lüzumundan fazla beyaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varlığın anlaşılmaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yokluğun anlaşılmaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Varlığın anlaşılmaz
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Sen benim hiçbir şeyimsin
Yabancı bir şarkı gibi yarım
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak
Hiç kimse misin ki nesin
Sen benim hiçbir şeyimsin, hiçbir şeyimsin
Uykum arasında çocukluk sesimsin
Sen benim hiçbir şeyimsin, hiçbir şeyimsin
"Galiba eski liman üzerindesin.
Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak dudaklarınla cama çizdiğin.
En fazla sonbahar otellerinde, üniversiteli bir kız uykusu bulmak.
Yalnızlığı öldüresiye çirkin, sabaha karşı öldüresiye korkak, kulağı çabucak telefon zillerinde.
Sen benim hiçbir şeyimsin.
Hiçbir sevişmek yaşamışlığım.
Henüz boş bir roman sahifesinde.
Hiç kimse misin, bilmem ki nesin?
Ne çok çığlıkların silemediği, zaten yok bir tren penceresinde.
Hiç kimse misin, bilmem ki nesin?
Uykumun arasında çağırdığım, çocuk sesimle ağlayarak.
Sen benim hiçbir şeyimsin."
