Yazdan kalma bir günden
Ya da "Çölde Çay" filminden
Bir sahne var aklımda, oyuncular sanki biziz
Mutsuzuz, ikimiziz
Kimi aşklar hiç bitmezmiş
Bizimkisi bitenlerden
Sevmeye yeteneksiziz
İki yabancı
Birlikte ama yalnız
İki yabancıyız
Hani o güneşin batışı
Bizi tanrıya inandırışı
Şu an o akşam aklımda
Ama çok zaman önceydi, yaralarımız ağır değildi
Yine de bağışladım ben hepsini
Hem seni hem de kendimi
O kadar yoktun ki
Yazdan kalma bir günden, ya da "Çölde Çay" filminden
Benim de sahneler aklımda, seninkilerden farklı ama
Artık kendini kandırma
Yoktur üstüne senin, güzeli çirkin yapmakta
Suçuysa dünyaya atmakta
Neyin bildin ki değerini
Benimkini bileceksin?
Bunu da tabii mahvedeceksin
Kelebek kadar ömrümüz var
Sevmek lazım, hemen başlayalım
Kaybedecek daha neyimiz var
Aşk için ne gerekiyorsa hepsi bende var
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan seviyorum seni
Sarmaşıklar gibi sardın kalbimi
Değiştirdin kanımı koydun zehrini
Örümcek gibi ördün zihnimi
Düşündükce daha çok isterim seni
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan seviyorum seni
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan seviyorum seni
İçimde dolaşan alkol gibi
Sana gitgide sarhoş oluyorum
Ruhumu kaybetmiş gibi
Sadece senin için yaşıyorum
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan seviyorum seni
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan
Nefes bile almadan seviyorum seni
