Herşey ne kadar hızlı
Herşey ne çok oturup ince şeyler düşünmek için vakit yok
En son ne zaman baktın gökyüzüne
Ne zaman geldin göz göze birisiyle
Ben yine yollara düştüm yine zorlara
Hem korkak hem gözü kara uçlardan uçlara
Ben yine taşlara vurdum deli başımı
Sürüklüyorum kendimi tesadüf aşklara
Yanmışız ama halimiz duman
Yetmiyor zaman aman, aman, aman
Yanmışız ama halimiz duman
Yetmiyor zaman aman, aman, aman
Ne kadar oldu vapurla karşıya geçmeyeli
Oturup bir çay bahçesinde çay içmeyeli
Ne zaman alıştın sen yalan söylemeye
Kendini en seveninden bile gizlemeye
Ben yine yollara düştüm yine zorlara
Hem korkak hem gözü kara uçlardan uçlara
Ben yine taşlara vurdum deli başımı
Sürüklüyorum kendimi tesadüf aşklara
Bir adım atsaydın ben hazırdım halbuki
Kendini bıraksam taşırdın git-gel'lerini
Neden kabuk bağlamaz ki bu gizli yara
Biraz daha dayansaydın sarardık belki
Yanmışız ama halimiz duman
Yetmiyor zaman aman, aman, aman
Ben yine yollara düştüm yine zorlara
Hem korkak hem gözü kara uçlardan uçlara
Ben yine taşlara vurdum deli başımı
Sürüklüyorum kendimi tesadüf aşklara
Güneş vurunca denize
Parlayan taşlar gibi ışıl ışıl gözlerin derin derin
Aklımdan geçenleri okur ama konuşmaz
Anlar halimden gülerken erir içim
Uzun zamandır huzur ararken
Aşka artık inanmazken
Sözlerim hep yalanken
Ne kimseyi görüyor gözlerim
Ne direniyor ruhum
Anladım halinden Yunus’un
Pişman olmamak için
Çok geç kalmamak için
Kim ne derse desin bizim için
O ve ben birbirimizi
Hep kollarız kalplerimizi
İçimizde rüzgar eser
Ayıramaz ellerimizi
