Son sözüm kalmadı söyleyecek sana
Sadece birkaç küçük sitem
Belki onlar da eriyip gidecek
Mutlu olduğunu bilsem
Göz görmeyince gönül katlanır derler
Ondan biraz uzak olsam yeter
Ama hiç yalnız bırakmaz anılar
Çünkü en çok mesafeyi severler
Ben birkaç parça anıyla sarhoş oldum bugün
Ve mutluluğum kaldı dağlar ardında
Çünkü yoksun yanımda
Neyleyim İstanbul'u sonbaharda
Sen çünkü yoksun yanımda
Neyleyim İstanbul'u sonbaharda
Şimdi hiç gücüm yok sana geri dön demeye
Çünkü ayrılık vardı sözlerinde
Hem zaten başkasını bulmuşsundur
Hakkım yok rahatsız etmeye
Ben birkaç parça anıyla sarhoş oldum bugün
Ve mutluluğum kaldı dağlar ardında
Çünkü yoksun yanımda
Neyleyim İstanbul'u sonbaharda
Sen çünkü yoksun yanımda
Neyleyim İstanbul'u sonbaharda
(Çünkü yoksun yanımda)
(Neyleyim İstanbul'u sonbaharda)
Artık demir almak günü gelmişse zamandan,
Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.
Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;
Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.
Birçok giden memnun ki yerinden,
Çok seneler geçti çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Birçok giden memnun ki yerinden,
Çok seneler geçti çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!
Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu!
Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;
Bilmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.
Birçok giden memnun ki yerinden,
Çok seneler geçti çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Birçok giden memnun ki yerinden,
Çok seneler geçti çok seneler geçti; dönen yok seferinden.
Birçok giden memnun ki yerinden,
Çok seneler geçti çok seneler geçti; dönen yok seferinden.