Gün alır sessiz, büyür yanımda
Her adım, her anımda
Gün olur sensiz
Utanıp olmaktan
Bilerek yanarım aslında
Güler bana
Ağladığım gece yarısı
İnsanlığın garip sancısı
Belki de biz
Öğrenmeliyiz
Belki de biz
Sevmemeliyiz
Her şeyi gören sen
Göremedin mi beni?
Her şeyi duyan sen
Duyamadın mı beni?
Her şeyi bulduysan
Bulamadın mı beni?
Her şeyi bilen sen
Bilemedin bir beni!
Belki de biz
Öğrenmeliyiz
Belki de biz
Sevmemeliyiz
Demlenir içim kendim olmaktan
Süzerek yaşarım aslında
Gün olur sensiz
Utanıp olmaktan
Bilerek yanarım aslında
Güler bana
Git sonuna kadar
Yok artık bir duyan umursayan
Oysa ki aşk ölene kadar
Diyordun ya hani yalan dolan
Eriyordum sensiz
Muma dönmüş kalbi hiç görmezdin
Niye, neden, neden, neden?
Ve uzatmak yersiz
Nasıl olsa yoldan döndürmezdin
Niye, neden, neden, neden?
Off
Veryansın edemem kadere
Sevdim bu benim meselem
Eğilsem bile devrilmem
Sor
Dönmezsem sebebi ne diye
Aydım iyiye, kötüye
Gel gör ki çok zor
Bir süre o sancı
Misafir bir yangı aman aman
Sonra keder bırakır yakanı
Derindedir yankı zaman zaman
Eriyordum sensiz
Muma dönmüş kalbi hiç görmezdin
Niye, neden, neden, neden?
Ve uzatmak yersiz
Nasıl olsa yoldan döndürmezdin
Niye, neden, neden, neden?
Off
Veryansın edemem kadere
Sevdim bu benim meselem
Eğilsem bile devrilmem
Sor
Dönmezsem sebebi ne diye
Aydım iyiye, kötüye
Gel gör ki çok zor
Off
Veryansın edemem kadere
Sevdim bu benim meselem
Eğilsem bile devrilmem
Sor
Dönmezsem sebebi ne diye
Aydım iyiye, kötüye
Gel gör ki çok zor
(Yeter, gideceksen sonuna kadar git)
(Artık bitirme vakti mi?)
(Hepsi yalan, hepsi dolan)
(Oysa ki aşk ölene kadardı hani?)
(Üzülme dert ile)
(Yalan veya yani uyan, uyan)
