Kendimi bildim bileli yollarda tükettim koskoca bir ömrü
Bir uçtan bir uca gezdim şu fani dünyayı
Okumuşu, cahili, yoksulu, zengini hiç farkı yok hepsi aynı
Sonunda bende anladım hanyayı Konya'yı
Sanki insanlık pazara çıkmış ekmek aslanın ağzında
Bir sıcak çorba içermisin diyen yok
Dört duvarı ören çatısını kapatıp içten kilitlemiş kapıyı
Bir döşekte sana serelim buyur diyen yok
Tek bir soru hemşerim memleket nire?
Bu dünya benim memleket
Hayır anlamadın hemşerim esas memleket nire
Bu dünya benim memleket
Tövbe, tövbe, tövbe
Kardeşlik ve eşitlik üzerine uzun uzun nutuklar çekip
Niye senin derin benden koyu diye soran çok
Kaşının altında gözün var diye silahlanıp ölüme koşarken
Kalan dul ve yetim ne yer ne içer diye soran yok
Barış garibim bulamadı çözümü oturdu etti bunca sözü
Gelin hepberaber anlaşalım diyen yok
Zaten paramparça bölünmüş ve yaşanmaz olmuş dünyamız
Daha fazla kesip bölmeye hiç gerek yok
Tek bir soru hemşerim memleket nire?
Dedim ya yahu bu dünya benim memleket
Hayır anlamadın hemşerim esas memleket nire
Bu dünya benim memleket
Tövbe, tövbe, tövbe
Borusan KlasikGabriel Fauré: Trois Mèlodies, Op. 7: No. 1, Après Un Rêve (Arr. For Cello And Piano By Pablo Casals)Cellopianoduo (Dilbağ Tokay & Emine Serdaroğlu)
Bu yokuşlar herkesi zorlar
Yine gide gide bitmedi yollar
Butun Supriz sonlara alıştık
Bitti bu kaderle bizim işimiz çoktan
Bu yokuşlar herkesi zorlar
Yine gide gide bitmedi yollar
Butun Supriz sonlara alıştık
Bitti bu kaderle bizim işimiz coktan
Solumda bi hüzün yakamı bırakmaz
Yarına ümidim azalır ufaktan
Artık bana hukmedemez
Her gun Çiğnediğim yamalı kurallar
Zaman her fırsatta beni denedi
Denedi umutlara erişemedi
Yine de buluruz hep keyif vereni
Hatırlamam hüzünu ben vede bi kederi
Istiyorum sürekli aksın yarınlar
Ardımda bir sürü biraktiklarim var
Guleryuz birazcık tarzım darılma
Yaşıyorum ben hala alkislarimla
Sanki jedi gibi
Durmadan kesiyo biri huzur mesaimi
Yokki bi telafisi
Sükunet icinde yaşıyorum felaketimi
Herşey otomatik ve biz yine bilinçsiz
Insanlara hala şaşıran adam bilin kim
Herkese lazim karakter vede kişilik
Bi zahmet vuslatla beni yazın bitisik
Bir ömrü harcar insan inanki keskelerle
Her dakikayı hatiralarina ekle bence
KoYnumuzda besledik yılanları biz metrelerce
Bugun unutma gunum hepsini tek seferde
Bu yokuşlar herkesi zorlar
Yine gide gide bitmedi yollar
Butun Supriz sonlara alıştık
Bitti bu kaderle bizim işimiz çoktan
Bu yokuşlar herkesi zorlar
Yine gide gide bitmedi yollar
Butun Supriz sonlara alıştık
Bitti bu kaderle bizim işimiz coktan
Solumda bi hüzün yakamı bırakmaz
Yarına ümidim azalır ufaktan
Artık bana hukmedemez
Her gun Çiğnediğim yamalı kurallar
Gun doğunca baslar hikayeler usulca
Devamı gelsin yoksa anlık bahaneler buluncak
Bi senmisin ki bu hayatta ruhu yorgun
Herkes sarsılır birgun kardeşim kader keder vurunca
Bi kalp ver umut girdabında bogulalim
Mutlulukta gelir elbet sandigindan yolu yakin
Oturalım sıcak bi çayla sulh ü konuşalım
Sahaftaki bi kitabın eski sayfasında bulusalim
Her gun şikayet ederim
Beni ben yapanlar inanki bu hikayeler degil
Güneş batana kadar idare et beni
Cunku huzursuzluk geceleri ziyarete gelir
Telaşlı özcekimler Meraklı gözlerimden
Kurtulmaz geçmişim sanki asla özlemimden
Surekli tukenmis bu Zamanlara söz geçirmek
Zor bilirim yinede hiç vazgeçmiyorum özverimden
Bırakma düşleri hayat biraz da münzevi
Kendimi kandırmam ben asla insanlara yüz verip
Hayat biraz garip ve bi okadar sükseli
Yinede doğan her gun yipranan ruhuma güç verir
Bu yokuşlar herkesi zorlar
Yine gide gide bitmedi yollar
Butun Supriz sonlara alıştık
Bitti bu kaderle bizim işimiz çoktan
Bu yokuşlar herkesi zorlar
Yine gide gide bitmedi yollar
Butun Supriz sonlara alıştık
Bitti bu kaderle bizim işimiz coktan
Solumda bi hüzün yakamı bırakmaz
Yarına ümidim azalır ufaktan
Artık bana hukmedemez
Her gun Çiğnediğim yamalı kurallar